BAKARA SURESİ : 253- ÂLİ İMRAN:91
تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ
اللَّهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ وَاٰتَيْنَا
عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَاَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ
وَلَوْ شَاۤءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ
مَا جَاۤءَتْهُم الْبَيِّنَاتُ وَلٰكِنْ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ
اٰمَنَ
وَمِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَلَوْ شَاۤءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلٰكِنَّ
اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ (253)
يَاۤاَيُّهَا الَّذِينَ اٰمَنُوا اَنْفِقُوا
مِمَّا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لاَ بَيْعٌ فِيهِ
وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ وَالْكَافِرُونَ هُمُ
الظَّالِمُونَ (254)
اَللَّهُ
لاَۤ اِلٰهَ اِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ
نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي اْلاَرْضِِِ مَنْ ذَا الَّذِي
يَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلاَّ بِاِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيهِمْ وَمَا
خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ اِلاَّ بِمَا شَاۤءَ
وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوَاتِ وَاْلاَرْضَ وَلاَ يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا
وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ (255)
لاَۤ اِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنْ الغَيِّ فَمَنْ
يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدْ اسْتَمْسَكَ
بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لاَ انْفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ
عَلِيمٌ (256)
اَللَّهُ
وَلِيُّ الَّذِينَ اٰمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ
الظُّلُمَاتِ اِلٰى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا اَوْلِيَاۤؤُهُمْ
الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنْ النُّورِ اِلٰى الظُّلُمَاتِ اُولَۤئِكَ
اَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (257)
اَلَمْ تَرَ اِلٰى الَّذِي حَاۤجَّ
اِبْرٰهِيمَ فِي رَبِّهِ اَنْ
اٰتَاهُ
اللَّهُ الْمُلْكَ اِذْ قَالَ اِبْرٰهِيمُ رَبِّي الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ
قَالَ اَنَا اُحْيِي وَاُمِيتُ قَالَ اِبْرٰهِيمُ فَاِنَّ اللَّهَ يَأْتِي
بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ
الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ
وَاللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
(258)
اَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَى قَرْيَةٍ وَهِيَ
خَاوِيَةٌ عَلَى
عُرُوشِهَا قَالَ اَنَّى يُحْيِي هٰذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا
فَاَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ قَالَ
لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قَالَ بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ
لَمْ يَتَسَنَّهْ
وَانْظُرْ
اِلٰى حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ
اٰيَةً
لِلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلٰى الْعِظَامِ كَيْفَ
نُنْشِزُهَا
ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ
اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (259)
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيمُ رَبِّ
اَرِنِي
كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتَى قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ
لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِنَ
الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ
اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ
سَعْيًا وَاعْلَمْ اَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
(260)
مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ اَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ
اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْبَتَتْ سَبْعَ
سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ
لِمَنْ يَشَاۤءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (261)
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ اَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ
اللَّهِ ثُمَّ لاَ يُتْبِعُونَ مَا اَنْفَقُوا
مَنًّا وَلاَ اَذًى لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ
رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ
(262)
قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا اَذًى
وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ (263)
يَاۤاَيُّهَا الَّذِينَ اٰمَنُوا لاَ تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَاْلاَذٰى
كَالَّذِي يُنْفِقُ مَالَهُ
رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلاَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ اْلاٰخِرِ
فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ
تُرَابٌ فَاَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ
صَلْدًا لاَ يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِمَّا
كَسَبُوا وَاللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ
(264)
وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ اَمْوَالَهُمْ ابْتِغَاۤءَ
مَرْضَاةِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا
مِنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ
اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَاِنْ لَمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ
وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (265)
اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ
نَخِيلٍ وَاَعْنَابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا
اْلاَنْهَارُ لَهُ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ
وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُ فَاَصَابَهَاۤ
اِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ
كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ اْلاٰيَاتِ
لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ (266)
يَاۤاَيُّهَا الَّذِينَ اٰمَنُوا اَنْفِقُوا
مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنَ
اْلاَرْضِِِ وَلاَ تَيَمَّمُوا
الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيهِ
اِلاَّ اَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ وَاعْلَمُوا
اَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ (267)
الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمْ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ وَاللَّهُ
يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلاً وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
(268)
يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاۤءُ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوتِيَ
خَيْرًا كَثِيرًا وَمَا يَذَّكَّرُ اِلاَّۤ اُولُوا
اْلالْبَابِ
(269)
وَمَا اَنْفَقْتُمْ
مِنْ نَفَقَةٍ اَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ
فَاِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ اَنصَارٍ
(270)
اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ
وَاِنْ تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ
وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئَاتِكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ
خَبِيرٌ (271)
لَيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاۤءُ وَمَا
تُنْفِقُوا
مِنْ خَيْرٍ فَِلاَنْفُسِكُمْ وَمَا تُنْفِقُونَ
اِلاَّ ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللَّهِ وَمَا تُنْفِقُوا
مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ
لاَ تُظْلَمُونَ (272)
لِلفُقَرَاۤءِ الَّذِينَ اُحْصِرُوا فِي
سَبِيلِ اللَّهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي اْلاَرْضِِِ يَحْسَبُهُمْ
الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ
التَّعَفُّفِ
تَعْرِفُهُمْ بِسِيمَاهُمْ لاَ يَسْاَلُونَ النَّاسَ
اِلْحَافًا وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللَّهَ
بِهِ عَلِيمٌ (273)
اَلَّذِينَ يُنْفِقُونَ اَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ
وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ
اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ
(274)
اَلَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبٰوا لاَ
يَقُومُونَ اِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِي
يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ
قَالُوا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰوا
وَاَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰوا
فَمَنْ جَاۤءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهَى
فَلَهُ مَا سَلَفَ وَاَمْرُهُ اِلٰى اللَّهِ
وَمَنْ عَادَ فَاُولَۤئِكَ اَصْحَابُ
النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (275)
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبٰوا
وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ وَاللَّهُ لاَ يُحِبُّ كُلَّ
كَفَّارٍ اَثِيمٍ
(276)
اِنَّ الَّذِينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ
وَاٰتَوُا
الزَّكَاةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ
وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ (277)
يَاۤاَيُّهَا الَّذِينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا
مَا بَقِيَ مِنْ الرِّبٰۤوا
اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (278)
فَاِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاِنْ
تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ اَمْوَالِكُمْ لاَ
تَظْلِمُونَ وَلاَ تُظْلَمُونَ (279)
وَاِنْ كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ اِلٰى
مَيْسَرَةٍ وَاَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
(280)
وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ اِلٰى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ
نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ (281)
يَاۤاَيُّهَا الَّذِينَ اٰمَنُوا اِذَا تَدَايَنْتُمْ
بِدَيْنٍ اِلٰى اَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ
كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلاَ
يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَكْتُبَ كَمَا
عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ
وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلاَ
يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَاِنْ كَانَ
الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا اَوْ ضَعِيفًا اَوْ لاَ يَسْتَطِيعُ اَنْ
يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ
بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ فَاِنْ لَمْ
يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَاَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ
الشُّهَدَاۤءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدَاهُمَا اْلاُخْرَى
وَلاَ يَأْبَ
الشُّهَدَاۤءُ اِذَا مَا دُعُوا وَلاَ تَسْاَمُوۤا اَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا
اَوْ كَبِيرًا اِلَۤى اَجَلِهِ ذَلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَاَقْوَمُ
لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنَۤى اَلاَّ
تَرْتَابُوا اِلاَّ اَنْ تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا
بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلاَّ
تَكْتُبُوهَا وَاَشْهِدُوا اِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلاَ يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ
وَلاَ شَهِيدٌ وَاِنْ تَفْعَلُوا فَاِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُوا
اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمْ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
(282)
وَاِنْ كُنْتُمْ عَلَى سَفَرٍ وَلَمْ تجِدُوا كَاتِبًا
فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ فَاِنْ اَمِنَ
بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي
اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلاَ تَكْتُمُوا
الشَّهَادَةَ وَمَنْ يَكْتُمْهَا فَاِنَّهُ
اٰثِمٌ
قَلْبُهُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ (283)
لِلَّهِ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي اْلاَرْضِِِ وَاِنْ تُبْدُوا مَا فِي
اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ
بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاۤءُ
وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (284)
اٰمَنَ
الرَّسُولُ بِمَا اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ
اٰمَنَ
بِاللَّهِ وَمَلاَۤئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ
اَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا
غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيرُ
(285)
لاَ يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا اِلاَّ وُسْعَهَا
لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ
رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَاۤ اِنْ نَسِينَاۤ
اَوْ اَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَاۤ
اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ
مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ
وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا
اَنْتَ مَوْلاَنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
(286)
3. ÂL-İ İMRAN SURESİ
بِسْـمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيم
الۤمۤ (1)
اَللَّهُ
لاَۤ اِلٰهَ اِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ (2)
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ
وَاَنْزَلَ التَّوْرَاةَ وَاْلاِنْجِيلَ
(3)
مِنْ قَبْلُ هُدًى لِلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ اِنَّ الَّذِينَ
كَفَرُوا بِاٰيَاتِ
اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ
(4)
اِنَّ اللَّهَ لاَ يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي اْلاَرْضِِِ وَلاَ فِي
السَّمَاۤءِ (5)
هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي
اْلاَرْحَامِ
كَيْفَ يَشَاۤءُ
لاَۤ اِلٰهَ اِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
(6)
هُوَ الَّذِي اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ
اٰيَاتٌ
مُحْكَمَاتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتَابِ وَاُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَاَمَّا
الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ
ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ
تَأْوِيلَهُۤ اِلاَّ اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ
اٰمَنَّا
بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ اِلاَّۤ اُولُوا اْلاَلْبَابِ
(7)
رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ
لَدُنْكَ رَحْمَةً اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ (8)
رَبَّنَاۤ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لاَ رَيْبَ فِيهِ اِنَّ اللَّهَ
لاَ يُخْلِفُ الْمِيعَادَ (9)
اِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ
عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلاَۤ اَوْلاَدُهُمْ مِنَ
اللَّهِ شَيْئًا وَاُولَۤئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ
(10)
كَدَأْبِ
اٰلِ
فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذَّبُوا بِاٰيَاتِنَا
فَاَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَاللَّهُ
شَدِيدُ الْعِقَابِ (11)
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ اِلٰى جَهَنَّمَ
وَبِئْسَ الْمِهَادُ
(12)
قَدْ كَانَ لَكُمْ
اٰيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ
الْتَقَتَا فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ
اللَّهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ
وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ
يَشَاۤءُ اِنَّ فِي ذٰلِكَ لَعِبْرَةً
ِلاُولِي
اْلاَبْصَارِ
(13)
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ
النِّسَاۤءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ
الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ
الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ
الْمُسَوَّمَةِ وَاْلاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ
ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ
الْمَاٰبِ
(14)
قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِنْدَ
رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا
اْلاَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا
وَاَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِنَ
اللَّهِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ (15)
اَلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَاۤ اِنَّنَاۤ
اٰمَنَّا
فَاغْفِرْلَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
(16)
اَلصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنْفِقِينَ
وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِاْلاَسْحَار
(17)
شَهِدَ اللَّهُ اَنَّهُ لاَۤ اِلٰهَ اِلاَّ هُوَ وَالْمَلاَۤئِكَةُ وَاُولُوا
الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ لاَۤ اِلٰهَ اِلاَّ هُوَ الْعَزِيزُ
الْحَكِيمُ (18)
اِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ اْلاِسْلاَمُ
وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ اُوتُوا الْكِتَابَ اِلاَّ مِنْ بَعْدِ مَا
جَاۤءَهُمُ
الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاٰيَاتِ
اللَّهِ فَاِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ (19)
فَاِنْ حَاۤجُّوكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِي لِلَّهِ وَمَنِ
اتَّبَعَنِ وَقُلْ لِلَّذِينَ اُوتُوا الْكِتَابَ
وَاْلاُمِّيِّينَ
ءََاَسْلَمْتُمْ فَاِنْ اَسْلَمُوا
فَقَدْ اهْتَدَوْا وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا
عَلَيْكَ الْبَلاَغُ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ
(20)
اِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاٰيَاتِ
اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ
يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ
النَّاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيمٍ (21)
اُولَۤئِكَ
الَّذِينَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِي
الدُّنْيَا وَاْلاٰخِرَةِ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ
(22)
اَلَمْ
تَرَ اِلٰى الَّذِينَ اُوتُوا نَصِيبًا مِنَ
الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ
يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ
مُعْرِضُونَ (23)
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلاَّ اَيَّامًا
مَعْدُودَاتٍ وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ مَا كَانُوا يَفْتَرُونَ
(24)
فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لاَ رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ كُلُّ
نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ (25)
قُلِ
اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ
الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ
بِيَدِكَ الْخَيْرُ اِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
(26)
تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ
وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ
مِنَْ
الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
(27)
لاَ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ
اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ
مِنَ
اللَّهِ فِي شَيْءٍ اِلاَّۤ اَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ
اللَّهُ نَفْسَهُ وَاِلٰى اللَّهِ الْمَصِيرُ (28)
قُلْ اِنْ تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ اَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ
وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمٰوَاتِ وَمَا فِي اْلاَرْضِِِ وَاللَّهُ عَلَى
كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (29)
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا
عَمِلَتْ مِنْ سُوۤءٍ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ
بَيْنَهَا وَبَيْنَهُۤ اَمَدًا بَعِيدًا
وَيُحَذِّرُكُمُ
اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَؤُفٌ
بِالْعِبَادِ (30)
قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ
فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ
وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (31)
قُلْ اَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللَّهَ لاَ
يُحِبُّ الْكَافِرِينَ (32)
اِنَّ اللَّهَ اصْطَفٰى اٰدَمَ وَنُوحًا وَاٰلَ
اِبْرٰهِيمَ وَاٰلَ
عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ (33)
ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
(34)
اِذْ قَالَت امْرَاَةُ عِمْرَانَ رَبِّ اِنِّي
نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي
مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
(35)
فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّي وَضَعْتُهَاۤ
اُنْثٰى وَاللَّهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ
وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَاْلاُنْثٰى وَاِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ
وَاِنِّۤي اُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ
الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ (36)
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَاَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا
وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ
وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَامَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هَذٰا قَالَتْ هُوَ
مِنْ عِنْدِ اللَّهِ اِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
(37)
هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ
ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً اِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاۤءِ
(38)
فَنَادَتْهُ الْمَلاَۤئِكَةُ وَهُوَ قَاۤئِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ
اَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَى مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِنَ
اللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِنَ
الصَّالِحِينَ (39)
قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُونُ لِي غُلاَمٌ وَقَدْ بَلَغَنِي الْكِبَرُ
وَامْرَاَتِي عَاقِرٌ قَالَ كَذٰلِكَ اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ
(40)
قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِۤي
اٰيَةً
قَالَ
اٰيَتُكَ
اَلاّٰ تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاَثَةَ
اَيَّامٍ اِلاَّ رَمْزًا وَاذْكُرْ رَبَّكَ كَثِيرًا وَسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ
وَاِلاِبْكَارِ
(41)
وَاِذْ قَالَتِ الْمَلاَۤئِكَةُ يَامَرْيَمُ اِنَّ
اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاۤءِ الْعَالَمِينَ
(42)
يَامَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ
(43)
ذٰلِكَ مِنْ أنْبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ اِلَيْكَ وَمَا كُنْتَ
لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُونَ اَقْلاَمَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا
كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُونَ (44)
اِذْ قَالَتِ الْمَلاَۤئِكَةُ يَامَرْيَمُ اِنَّ
اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اِسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ
مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَاْلاٰخِرَةِ
وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ
(45)
وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاً
وَمِنَ
الصَّالِحِينَ (46)
قَالَتْ رَبِّ اَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ قَالَ
كَذَلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ اِذَا قَضَۤى اَمْرًا فَاِنَّمَا
يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (47)
وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَاْلاِنجِْيلَ
(48)
وَرَسُولاً
اِلٰى بَنِيۤ اِسْرَاۤئِيلَ اَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ
مِنْ رَبِّكُمْ اَنِّۤي
اَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ
الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ
فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِاِذْنِ اللَّهِ وَاُبْرِئُ اْلاَكْمَهَ
وَاْلاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتَى بِاِذْنِ
اللَّهِ وَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي
بُيُوتِكُمْ اِنَّ فِي ذٰلِكَ لاٰيَةً لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ
(49)
وَمُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ
التَّوْرَاةِ وَِلاُحِلَّ
لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ
مِنْ رَبِّكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَاَطِيعُونِ
(50)
اِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذٰا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ
(51)
فَلَمَّاۤ اَحَسَّ عِيسَى مِنْهُمُ
الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِۤي اِلٰى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ
نَحْنُ اَنْصَارُ اللَّهِ
اٰمَنَّا بِاللَّهِ وَاشْهَدْ بِاَنَّا
مُسْلِمُونَ (52)
رَبَّنَاۤ
اٰمَنَّا
بِمَاۤ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ
(53)
وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ
(54)
اِذْ قَالَ اللَّهُ يَاعِيسَۤى
اِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ
الَّذِينَ كَفَرُوا وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ
كَفَرُوۤا اِلٰى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ
بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ
(55)
فَاَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فِي
الدُّنْيَا وَاْلاٰخِرَةِ
وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ (56)
وَاَمَّا الَّذِينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ
اُجُورَهُمْ وَاللَّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ
(57)
ذٰلِكَ نَتْلُوهُ عَليْكَ مِنَ
اْلاٰيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ
(58)
اِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ
ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (59)
َالْحَقُّ
مِنْ رَبِّكَ فَلاَ تَكُنْ مِنَ
الْمُمْتَرِينَ (60)
فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ
الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا
وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْ
ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ
(61)
اِنَّ هَذٰا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلاَّ اللَّهُ
وَاِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (62)
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ
(63)
قُلْ يَاۤاَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍ بَيْنَنَا
وَبَيْنَكُمْ اَلاَّ
نَعْبُدَ اِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ
بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاِنْ تَوَلَّوْا
فَقُولُوا اشْهَدُوا بِاَنَّا مُسْلِمُونَ (64)
يَاۤاَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاۤجُّونَ فِيۤ اِبْرٰهِيمَ وَمَاۤ اُنْزِلَتِ
التَّوْرَاةُ وَاْلاِنْجِيلُ
اِلاَّ مِنْ بَعْدِهِ اَفَلاَ تَعْقِلُونَ (65)
هَاۤاَنْتُمْ هَۤؤُلاَۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ
تُحَاۤجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ
وَاَنْتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ (66)
مَا كَانَ اِبْرٰهِيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلٰكِنْ كَانَ
حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ
الْمُشْرِكِينَ (67)
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذٰا
النَّبِيُّ وَالَّذِينَ اٰمَنُوا وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ
(68)
وَدَّتْ طَاۤئِفَةٌ مِنْ اَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا
يُضِلُّونَ اِلاَّۤ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ
(69)
يَاۤاَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِاٰيَاتِ
اللَّهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُونَ (70)
يَاۤاَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُونَ
الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (71)
وَقَالَتْ طَاۤئِفَةٌ مِنْ اَهْلِ الْكِتَابِ
اٰمِنُوا
بِالَّذِۤي اُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ اٰمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ
وَاكْفُرُوۤا
اٰخِرَهُ
لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (72)
وَلاَ تُؤْمِنُوۤا اِلاَّ لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ اِنَّ الْهُدَى هُدَى
اللَّهِ اَنْ يُؤْتَۤى اَحَدٌ مِثْلَ مَاۤ اُوتِيتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوكُمْ
عِنْدَ رَبِّكُمْ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ
يَشَاۤءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (73)
يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاۤءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
(74)
وَمِنْ اَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ
يُؤَدِّهِۤ اِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لاَ
يُؤَدِّهِۤ اِلَيْكَ اِلاَّ مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًاۤ
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي اْلاُمِّيِّينَ
سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ
(75)
بَلٰى مَنْ اَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى فَاِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ
الْمُتَّقِينَ (76)
اِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا
قَلِيلاً اُولَۤئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي اْلاٰخِرَةِ
وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلاَ يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ
يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيمٌ
(77)
وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتَابِ
لِتَحْسَبُوهُ مِنَ
الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ
الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ
اللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ
(78)
مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ
وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِي مِنْ دُونِ
اللَّهِ وَلٰكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ
الْكِتَابَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ (79)
وَلاَ يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلاَۤئِكَةَ وَالنَّبِيِّينَ
اَرْبَابًا اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
(80)
وَاِذْ اَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَاۤ
اٰتَيْتُكُمْ
مِنْ كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ
رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنْصُرُنَّهُ
قَالَ
ءَاَقْرَرْتُمْ
وَاَخَذْتُمْ عَلَى ذَلِكُمْ اِصْرِي قَالُوۤا اَقْرَرْنَا قَالَ فَاشْهَدُوا
وَاَنَا مَعَكُمْ مِنَ الشَّاهِدِينَ
(81)
فَمَنْ تَوَلَّى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولَۤئِكَ هُمُ
الْفَاسِقُونَ (82)
اَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُۤ اَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمٰوَاتِ
وَاْلاَرْضِِِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَاِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
(83)
قُلْ
اٰمَنَّا
بِاللَّهِ وَمَاۤ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَاۤ اُنْزِلَ عَلَۤى اِبْرٰهِيمَ
وَاِسْمٰعِيلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوبَ وَاْلاَسْبَاطِ
وَمَاۤ اُوتِيَ مُوسٰي وَعِيسَى وَالنَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لاَ
نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
(84)
وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ اْلاِسْلاَمِ
دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي اْلاٰخِرَةِ
مِنَ
الْخَاسِرِينَ (85)
كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ اِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوۤا
اَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاۤءَهُمُ
الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
(86)
اُولَۤئِكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ
وَالْمَلاَۤئِكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِينَ (87)
خَالِدِينَ فِيهَا لاَ يُخَفَّفُ عَنْهُمُ
الْعَذَابُ وَلاَ هُمْ يُنْظَرُونَ (88)
اِلاَّ الَّذِينَ تَابُوا مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوا فَاِنَّ اللَّهَ
غَفُورٌ رَحِيمٌ (89)
اِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ اِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَنْ
تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَاُولَۤئِكَ هُمُ
الضَّاۤلُّونَ (90)
اِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ
اَحَدِهِمْ مِلْءُ اْلاَرْضِِِ ذَهَبًا وَلَوِ
افْتَدَى بِهِ اُولَۤئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيمٌ وَمَا لَهُمْ مِنْ
نَاصِرِينَ (91)

(Bakara: 253...)
253.
İşte, bu peygamberlerdir ki biz, onların bir kısmını bir kısmından üstün
kıldık. Allah, onlardan bir kısmıyla konuşmuş ve bir kısmının da
derecelerini yükseltmiştir. Meryem oğlu İsa' ya da açık belgeler verdik
ve O'nu Ruhu'l -Kudüs ile destekledik.
Allah dilemiş
olsaydı, kendilerine açık belgeler geldikten sonra o peygamberlerin
ardından gelenler birbirlerini öldürmezlerdi. Fakat, onlar ihtilafa düşüp
bir kısmı iman etti, bir kısmı da kafir oldu. Allah dileseydi birbirlerini
öldürmezlerdi. Fakat, Allah, dilediğini yapar.
254.
‑Ey iman edenler, içinde alışverişin, dostluğun ve de şefaatin olmadığı
bir gün gelmezden önce, size rızık olarak verdiklerimizden infak edin.
İnkar edenler, işte onlar, zalimlerdir.
255.
Allah, O'ndan başka ilah yoktur. Diri (hayat sahibi) ve yaratıklarının
üzerinde gözeticidir. O'nu bir uyuklama ve uyku tutmaz. Göklerde ve yerde
olanların hepsi O'nundur. O'nun izni olmadan yanında kim şefaat edebilir?
Önlerinde ve
arkalarında olanı bilir. O'nun ilminden ‑dilediği kadarı hariç‑ hiçbir şey
kavrayamazlar. O'nun otoritesi, gökleri ve yeri kaplamıştır. Onları
koruyup gözetmek O'na asla ağır gelmez. O, çok yücedir, çok büyüktür.
256.
Dinde zorlama yoktur. Hak yol, batıl yoldan apaçık ayrılmıştır. Kim tağutu
tanımayıp, Allah'a iman ederse, muhakkak ki o (kimse) kopması mümkün
olmayan en sağlam kulpa yapışmıştır. Allah, hakkıyla işitendir, hakkıyla
bilendir.
257.
Allah, iman edenlerin velisidir. Onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır.
Küfredenlerin velileri ise tağuttur. Onları aydınlıktan, karanlığa
çıkarırlar. İşte onlar, ateş arkadaşlarıdır. Orada sürekli olarak
kalacaklardır.
258.
Allah, kendisine hükümdarlık verdi diye, Rabbi hakkında İbrahim'le
tartışmaya gireni görmedin mi?
İbrahim:
‑Rabbim dirilten
ve öldürendir, dediği zaman, O da:
‑Ben de öldürür
ve diriltirim demiş. İbrahim de:
‑Allah, güneşi
doğudan getirir, haydi sen de onu batıdan getir! deyince, o küfreden
şaşırıp kalmıştı. Allah, zalim topluma doğru yolu göstermez.
259.
Veya altı üstüne gelmiş, ıssız bir beldeye uğrayan kimse gibi:
‑Allah, burasını
ölümden sonra nasıl diriltir? demişti de, bunun üzerine Allah, onu yüz yıl
ölü bıraktı, sonra onu diriltti. Ona:
‑Ne kadar kaldın?
demiştik. O da:
‑Bir gün veya bir
günün bir kısmı kaldım, demişti.
‑Hayır, yüz yıl
kaldın, böyleyken yiyeceğine ve içeceğine bak, henüz bozulmamış, eşeğine
de bak, seni insanlara bir ibret kılmak için, bir de o kemiklere bak,
nasıl bir araya getiriyoruz. Sonra da onlara et giydiriyoruz? demişti. O
kendisine bunlar apaçık belli olduktan sonra:
‑Artık biliyorum
ki Allah'ın her şeye gücü yeter, demişti.
260.
İbrahim:
‑Rabbim, bana
ölüleri nasıl dirilttiğini göster, demişti. (Allah da:)
‑İnanmıyor musun?
buyurunca:
‑Şüphesiz
inanıyorum, fakat kalbimin tatmin olması için! (istiyorum) demişti.
‑Öyleyse dört kuş
tut. Onları kendine alıştır, sonra onları (parçalayıp) her parçasını bir
dağın üzerine koy, sonra da onları çağır. Sana koşarak gelirler. Bil ki
Allah, üstün ve güçlü olandır, hüküm ve hikmet sahibidir.
261.
Mallarını Allah yolunda harcama yapanların durumu yedi başak bitiren, her
bir başakta yüz tane bulunan bir tohuma benzer. Allah, dilediğine kat kat
verir. Allah lütfu geniş olan ve her şeyi bilendir.
262.
Mallarını Allah yolunda harcama yapıp, sonra da verdiklerinin ardından
başa kakmayan ve eziyet etmeyenlerin, Rab'leri katında mükafatları vardır.
Onlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.
263.
Güzel bir söz ve af, peşinden eziyet gelen bir sadakadan daha hayırlıdır.
Allah, zengindir, şefkatlidir.
264.
‑Ey iman edenler, Allah'a ve ahiret gününe inanmadığı halde, insanlara
gösteriş için malını harcayan adam gibi minnet ve eziyet ederek
sadakalarınızı geçersiz kılmayın. Bunun durumu, üzerinde biraz toprak
bulunan bir kayaya benzer ki, şiddetli bir sağanak iner de onu kupkuru
bırakır. Onlar, kazandıklarından bir şey elde edemezler. Allah inkarcı
topluma yol göstermez.
265.
Mallarını, Allah'ın hoşnutluğunu kazanmak ve kendilerinde olan (imanı)
sağlamlaştırmak için harcayanların durumu ise, yüksekçe bir tepede bulunan,
oraya sağanak yağmur isabet edince meyvelerini iki misli veren bir bahçeye
benzer. Sağanak yağmur olmasa da orada bir çisinti vardır. Allah,
yaptıklarınızı hakkıyla görendir.
266.
Sizden biri arzu eder mi ki, hurma ve üzüm bağları bulunan ve içinden
ırmaklar akan, ayrıca içinde meyvenin her çeşidi bulunan bir bahçesi olsun
da, tam kendisine ihtiyarlık çöküp, küçük ve güçsüz çocuklarının bulunduğu
bir anda ateşli bir kasırga kopsun ve bahçesini kasıp kavursun? İşte
Allah, ayetlerini, düşünesiniz diye böyle açıklıyor.
267.
‑Ey iman edenler!
Gerek
kazandıklarınızın ve gerekse yerden sizin için çıkardıklarımızın
iyilerinden bağışta bulunun. Gözünüzü kapatmadan alamayacağınız kötü
malları vermeye kalkmayın. Bilin ki Allah, hiç bir şeye ihtiyacı olmayan
ve hamd edilmeye layık olandır.
268.
Şeytan, sizi fakirlikle korkutur ve size cimriliği emreder. Allah ise,
size mağfiretini ve bolluk vaat ediyor. Allah, her şeyi kuşatandır, her
şeyi bilendir.
269.
O, hikmeti dilediği kimseye verir. Hikmet verilen kimseye pek çok hayır da
verilmiştir. Temiz akıl sahiplerinden başkası öğüt alıp düşünmez.
270.
Nafakadan her ne infak etmiş veya adaktan ne adamışsanız, şüphesiz Allah
onu bilir. O gün zalimler için hiç bir yardımcı yoktur.
271.
Eğer sadakaları açık olarak verirseniz o, ne güzeldir. Şayet onu gizleyip
de fakirlere verirseniz, o da sizin için hayırlıdır. (Allah bununla)
günahlarınızdan bir kısmını bağışlar... Allah, yaptıklarınızdan tamamıyla
haberdardır.
272.
(Ey Muhammed) Onları hidayete erdirmek senin üzerine borç değildir. Fakat
Allah, dilediği kimseyi hidayete erdirir. İyilik olarak her ne verirseniz,
o kendiniz içindir. Zaten siz, yalnız Allah'ın rızasını kazanmak için
verirsiniz. İyilik olarak ne verirseniz haksızlığa uğratılmaksızın (bunun
karşılığı) size eksiksizce ödenecektir.
273.
(Sadakalar,) Allah yolunda mahsur kalmış, kazanç için yeryüzünde
dolaşamayan, çekingenliklerinden dolayı, bilmeyenlerin onları zengin
zannettikleri, senin de simalarından tanıdığın, yüzsüzlük edip insanlardan
istemeyen fakirler içindir. Hayır olarak ne harcarsanız, şüphesiz Allah
onu hakkıyla bilir.
274.
Gece ve gündüz, gizli ve açık olarak mallarından verenler, işte onlar için
Rab'leri katında mükafatlar vardır! Onlara korku yoktur, mahzun da
olmayacaklardır.
275.
Faiz yiyenler, "alışveriş, faiz gibidir" demeleri dolayısıyla, ancak
kendisini şeytan çarpmış kimsenin kalktığı gibi kalkarlar. Halbuki Allah,
alışverişi helal, faizi ise haram kılmıştır. Kime Rabbinden bir öğüt gelir
ve o da (faize) son verirse, geçmişi kendisine, işi Allah'a aittir. Kim de
tekrar (faizciliğe) dönerse, işte bunlar cehennem ashabıdır. Onlar orada
ebedi kalacaklardır.
276.
Allah, faizi eksiltir, sadakaları ise bereketlendirir. Allah, hiç bir
kafiri ve günahkarı sevmez.
277.
Şüphesiz, iman edenler, doğruları yapanlar, namazı hakkıyla kılanlar ve
zekatı verenler için Rab'leri katında mükafatları vardır; onlara korku
yoktur; onlar, mahzun da olmayacaklardır.
278.‑Ey
iman edenler! Eğer gerçekten mümin iseniz, Allah' tan korkun ve faizden
geri kalanı bırakın.
279.
Eğer böyle yapmazsanız, bunun Allah'a ve Elçisi'ne karşı açılmış bir savaş
olduğunu bilin... Şayet tevbe ederseniz, ana paranız sizindir. (Böylece)
zulmetmemiş ve de zulme uğramamış olursunuz.
280.
Eğer (borçlu) darda ise eli genişleyinceye kadar ona mühlet verin. Sadaka
olarak bağışlamanız, bilirseniz sizin için daha hayırlıdır.
281.
Allah'a döndürüleceğiniz ve zulme uğratılmadan herkese kazandığı şeyin
ödeneceği günden korunun.
282.
‑Ey iman edenler!
Belirli bir
süreye kadar borçlandığınız zaman onu yazın. Aranızda bir kâtip doğru
olarak yazsın. Kâtip Allah'ın kendisine öğrettiği gibi yazmaktan
kaçınmasın, yazsın. Borçlu olan da yazdırsın. Rabbi olan Allah’tan korksun
da ondan hiç bir şeyi eksiltmesin. Eğer borçlu cahil veya zayıf, ya da
bizzat kendisi yazdırmaya gücü yetmezse, velisi (onu) dosdoğru yazdırsın.
Erkeklerinizden iki de şahit bulundurun. Eğer iki erkek yoksa, razı
olacağınız şahitlerden, bir erkek ve biri unuttuğu zaman diğerinin ona
hatırlatması için iki kadın (şahit de olabilir.)
Şahitler
çağrıldıklarında (şahitlik etmekten) kaçınmasınlar. Küçük olsun, büyük
olsun borcu süresiyle birlikte yazmaya üşenmeyin. Bu, Allah katında daha
adaletli, şahitlik için daha sağlam, şüpheye düşmemeniz için de en
isabetli olandır. Ancak aranızda yaptığınız alışverişin peşin bir ticaret
olması halinde onu yazmamanızın bir günahı yoktur.
‑Alışveriş
yaptığınız zaman da şahit tutun.
Yazana da şahide
de zarar verilmesin. Eğer bir zarar verirseniz bu şüphesiz, sizin yoldan
çıkmanız demektir. Allah'tan korkun. Allah (bunları) size öğretmektedir.
Allah her şeyi bilendir.
283.
Eğer yolculukta iseniz bir kâtip de bulamazsanız, (borca karşılık) alınmış
rehinler yeterlidir. Eğer birbirinize güvenirseniz, kendisine güvenilen
kimse emanetini ödesin. Şahitliği gizlemeyin, kim onu gizlerse, o mutlaka
kalben günahkardır. Allah, yapmakta olduklarınızı bilendir.
284.
Göklerde ve yerde ne varsa Allah'ındır. İçinizdekini açıklasanız da
gizleseniz de, Allah, onunla sizi hesaba çeker! Sonra da dilediği kimseyi
bağışlar; dilediği kimseyi de azaba uğratır. Allah'ın her şeye gücü yeter.
285.
Peygamber, Rabbi'nden kendisine indirilene iman etmiştir, müminler de!
Hepsi de, Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman etmiş
ve:
‑Allah'ın
peygamberlerinden hiç birini (diğerinden) ayırmayız. İşittik ve itaat
ettik, Rabbimiz, bağışlamanı dileriz, dönüş sanadır." demişlerdir.
286.
Allah, hiç kimseye gücünün üstünde bir şey yüklemez. (Herkesin) kazandığı
(iyilik) lehine ve işlediği (kötülük) ise aleyhinedir!
‑Rabbimiz, eğer
unuttuk veya hata yaptıysak, bizi hesaba çekme,
Rabbimiz, bizden öncekilere
yüklediğin gibi bize de ağır bir görev yükleme.
Rabbimiz, gücümüzün
yetmeyeceğini bize taşıtma.
Bizi affet, bizi bağışla ve
bize merhamet et. Sen bizim Mevlâmızsın. Kafir topluma karşı bize yardım
et.
3. ÂL‑İ
İMRÂN
SÛRESİ
(Medine'de
indirilmiştir. 200 ayettir. Adı: İmran Ailesi anlamına gelir.)
Rahman ve Rahim Allah'ın
adıyla..
1.
Elif, Lâm, Mîm,
2.
Allah! O’ndan başka ilah yoktur, hayat sahibidir, gözetici dir.
3.
O, sana, önceden indirdiği Tevrat ve İncil'i tasdik eden kitabı hak olarak
indirmiştir.
4.
Daha önce, insanlar için yol gösterici ve hakkı batıldan ayıran/Furkanı da
indirmişti. Allah' ın ayetlerini inkâr edenlere/tanımayanlara şiddetli bir
azap vardır. Allah güçlüdür, cezalandırıcıdır.
5.
Allah'a yer ve gökte olanlardan hiç bir şey gizli kalmaz.
6.
Ana rahminde size dilediği gibi şekil veren O'dur. Kendinden başka ilah
olmayan, Aziz ve Hakim olan O'dur.
7.
Sana kitabı indiren O'dur. Onda bir kısmı, muhkem ‑ki bunlar kitabın
özüdür.‑ bir kısmı da müteşabih ayetler vardır. Kalplerinde eğrilik
olanlar, fitne çıkarmak ve onun tevilini yapmak için onun müteşabih
olanlarına uyarlar. Oysa, onun tevilini Allah'tan başkası bilmez. İlimde
derinleşenler ise "Biz, ona iman ettik, onun hepsi Rabbimizin katındandır."
derler. Temiz akıl sahiplerinden başkası düşünmez.
8.
Rabbimiz, bizi doğru yola ilettikten sonra, kalplerimizi eğriltme. Bize
katından rahmet bahşet, şüphesiz sen, bol bol bağışlayansın.
9.
‑Rabbimiz, geleceği şüphe götürmeyen günde bütün insanları toplayacak olan
şüphesiz sensin. Allah sözünden dönmez.
10.
Şüphesiz kafir olanlar, onların malları da, çocukları da Allah'a karşı
zerre kadar kendilerine fayda sağlamayacaktır. İşte bunlar, ateşin yakıtı
olanlardır.
11.
Tıpkı Firavun Hanedanı ve onlardan öncekilerin gidişi (tavırları) gibi
ayetlerimizi yalanladılar da Allah da onları günahları sebebiyle
cezalandırdı. Allah'ın cezalandırması pek şiddetlidir.
12.
(İnkar edenlere) De ki:
‑Yakında
yenilgiye uğrayacak ve toplanıp cehenneme sürüleceksiniz, orası ne kötü
yerleşme yeridir.
13.
Karşı karşıya gelen iki toplulukta, sizin için bir ayet vardır. Bunlardan
biri Allah yolunda savaşıyordu, diğeri ise kafir idi. Gözleriyle onların
kendilerinin iki misli olduklarını görüyorlardı. Allah, dilediğini
yardımıyla güçlendirir. Bunda, gören göze sahip olanlar için gerçekten
ibret vardır.
14.
Kadınlara, evlatlara, öbek öbek yığılmış altın ve gümüşe, güzel cins
atlara, davarlara* ve ekinlere karşı aşırı sevgi insanlara çekici ve hoş
gösterildi. Oysa bunlar, dünya hayatının nimetleridir. Asıl varılacak
güzel yer Allah katındadır.
15.
De ki:
‑Size, bundan
daha hayırlı olanı haber vereyim mi? Allah' tan korkan /günahlardan
sakınanlara, altından nehirler akan ebedi kalacakları cennetler vardır.
Tertemiz eşler ve Allah'ın güzel kabulü vardır. Allah, kullarını hakkıyla
görendir.
16.
Onlar:
‑Rabbimiz, biz,
kesin olarak iman ettik. Bizim günahlarımızı bağışla ve bizi ateşin
azabından koru, diyenlerdir.
17.
(Onlar) Sabredenler, sadık olanlar, gönülden boyun eğenler, sadaka
verenler ve seher vakitlerinde bağışlanma dileyenlerdir.
18.
Allah şahittir ki kendisinden başka bir ilah yoktur. Melekler ve adaleti
ayakta tutan ilim sahipleri de (buna şahittir.) O'ndan başka ilah yoktur.
O, azizdir, hakimdir.
19.
Allah katında din İslam'dır. Kendilerine kitap verilenler, kendilerine
ilim geldikten sonra, sadece aralarındaki kıskançlık ve başkaldırı
yüzünden ihtilafa düştüler. Kim Allah'ın ayetlerini inkar edip tanımazsa
Allah, hesabı çok seri bir şekilde görendir.
20.
Seninle tartışmaya girişirlerse de ki:
‑Ben, bana tabi
olanlarla birlikte kendimi Allah'a teslim ettim. Kendilerine kitap
verilenlere ve ümmilere (kitapsızlara) da de ki:
‑Siz de teslim
oldunuz mu?
Eğer teslim
oldularsa doğru yolu bulmuşlar demektir. Eğer yüz çevirirlerse, sana düşen
yalnızca tebliğdir. Allah kullarını görmektedir.
21.
Allah'ın ayetlerini inkar edenlere, peygamberleri haksız yere öldürenlere,
insanlardan adaleti emredenleri öldürenlere, işte onlara, acıklı bir azap
müjdesi ver.
22.
Bunlar, dünya ve ahirette amelleri boşa çıkanlardır. Bunların bir
yardımcısı da yoktur.
23.
Kendilerine kitaptan bir pay verilenleri görmedin mi? Aralarında hakem
olarak Allah'ın kitabına çağırılıyorlar da sonra onlardan bir kısmı dönüp
uzaklaşıyor. Onlar, işte böyle yüz çevirenlerdir.
24.
Bu, onların: “Ateş, bize sayılı günlerin dışında dokunmayacaktır.”
demeleri yüzündendir. Uydura geldikleri yalanlar onları dinlerinden
saptırdı.
25.
Geleceğinde şüphe olmayan günde, onları bir araya getireceğimiz ve herkese
kazandığının karşılığı, zulmedilmeden (eksiksizce) ödendiği zaman (onların
halleri) nice olacaktır?!
26.
De ki:
‑Ey hakimiyetin
yegane sahibi Allah'ım, mülkü dilediğine verirsin, dilediğinden de mülkü
çekip alırsın, dilediğini yükseltir/aziz kılarsın, dilediğini de alçaltır/zelil
edersin. Bütün hayır senin elindedir, şüphesiz senin her şeye gücün yeter.
27.
Geceyi gündüze geçirir, gündüzü de geceye sokarsın. Diriyi ölüden çıkarır,
ölüyü de diriden çıkarırsın. Dilediğine de hesapsız rızık verirsin.
28.
Müminler, müminleri bırakıp kafirleri veli edinmesinler. Kim bunu yaparsa,
Allah'tan hiç bir şey beklemesin. Ancak, onlardan (gelebilecek bir
tehlikeden korkarsanız) korunma gayesiyle, sakınmanız hariçtir. Allah,
asıl kendisinden korkmanız için sizi uyarıyor. Dönüş Allah'adır.
29.
De ki: “İçinizdekini gizleseniz de açıklasanız da onu Allah bilir.
Göklerde ve yerde olan her şeyi bilir. Allah'ın her şeye de gücü yeter.”
30.
Herkes, yaptığı bütün iyilikleri; de kötülükleri de karşısında bulacağı o
gün isteyecek ki kötülükleri ile kendi arasında uzun bir mesafe bulunsun.
Allah, sizin kendisine saygılı olmanızı istiyor. Allah kullarına karşı çok
şefkatlidir.
31.
De ki: “Allah'ı seviyorsanız, bana tabi olun ki Allah da sizi sevsin ve
günahlarınızı bağışlasın. Allah, bağışlayandır, merhamet edendir.”
32.
De ki: “Allah'a ve Resulüne itaat edin!” Eğer yüz çevirirlerse, şüphesiz
Allah, kafirleri sevmez.
33‑34.
Allah; Adem'i, Nuh'u, İbrahim ailesini ve İmran ailesini (birbirlerinin
soyu olarak) toplumlar üzerine seçkin kıldı. Allah, hakkıyla işiten ve
hakkıyla bilendir.
35.
Hani İmran'ın karısı:
‑Rabbim karnımda
olanı sadece sana hizmet etmek üzere adadım, benden kabul buyur. Şüphesiz
sen, hakkıyla işitensin, hakkıyla bilensin demişti. 36. Onu
doğurunca da:
‑Rabbim, ben, kız
doğurdum. (Halbuki Allah, neyi doğuracağını en iyi bilendir) Erkek, kız
gibi değildir. Adını Meryem koydum, O'nu da onun soyunu da kovulmuş
şeytandan senin korumana veriyorum, dedi.
37.
Rabbi, onu güzel bir kabul ile karşıladı ve onu güzel bir bitki gibi
yetiştirdi. Zekeriya'yı da ona bakmakla görevlendirdi. Zekeriya ne zaman
odaya, yanına girse onun yanında bir yiyecek bulurdu:
‑Meryem, bu sana
nereden geldi? dediğinde O şöyle cevap verirdi:
‑Bu, Allah
katından! Doğrusu Allah, dilediği kimseye hesapsız rızık bağışlar.
38.
Zekeriya orada Rabbine dua etti:
‑Rabbim, bana
katından tertemiz bir soy ver! Sen duayı en iyi bir şekilde işitensin,
dedi.
39.
Mihrapta namaz kılmakta iken, melekler O'na, Allah'ın kendisine Yahya'yı,
Allah'tan gelen bir kelimeyi tasdik eden, efendi, nefsine hakim ve
iyilerden bir peygamber olarak müjdelediğini söylediler.
40.
‑Rabbim, ben iyice yaşlanmış, karım da kısır iken nasıl benim bir oğlum
olacak? dedi. Allah:
‑Öyle de olsa,
Allah dilediğini yapar! buyurdu.
41.
‑Rabbim, bana bir delil ver, dedi. Allah da:
‑Senin delilin,
üç gün insanlarla işaretle anlaşmak dışında konuşamamandır. Rabbini çokça
zikret ve akşam, sabah tesbih et, buyurdu.
42.
Hani bir zamanlar da melekler şöyle demişlerdi:
‑Ey Meryem, Allah
seni seçip, tertemiz yarattı ve dünya kadınlarına seni tercih etti.
43.
‑Ey Meryem, Rabbine gönülden boyun eğ, secde et, rükû edenlerle birlikte
rükû et!
44.
Bunlar, sana vahyettiğimiz gayb haberlerindendir. Meryem'e hangisi kefil
olacak diye kalemlerini atarlarken (kura çekerlerken) sen yanlarında
değildin, konuyu tartışırlarken de yanlarında değildin.
45.
Melekler demişti ki:
‑Meryem! Allah
sana, adı Mesih, Meryem oğlu İsa. Dünya ve ahirette itibarlı ve öncülerden/mukarrebînden
olacak kendisinden bir kelimeyi (İsa'yı) müjdeliyor.
46.
O, insanlarla beşikte iken de yetişkin iken de konuşacaktır ve O,
iyilerden biridir.
47.
Meryem, şöyle dedi:
‑Rabbim bana bir
beşer dokunmamışken nasıl çocuğum olabilir? Melekler: (şöyle cevap
verdiler)
‑İşte böyle,
Allah neyi dilerse yaratır. Bir işin olmasını dilediği zaman ona "ol" der
ve olur.
48‑49.
O'na kitabı, hikmeti Tevrat ve İncil'i öğretecektir ve O'nu İsrail
oğullarına peygamber olarak gönderecektir.
‑Ben size
Rabbinizden bir ayet ile geldim. Ben size çamurdan kuş gibi bir şey yapıp
ona üfleyeceğim. Allah'ın izniyle, hemen kuş olacaktır. Anadan doğma
körleri, alacalıları iyi edeceğim; Allah'ın izniyle, ölüleri dirilteceğim;
yediklerinizi ve evlerinizde sakladıklarınızı da size haber vereceğim.
Eğer mümin olmuş kimseler iseniz bunda sizin için bir delil vardır.
50‑51.
‑Benden önce gelen Tevrat'ı tasdik etmekle beraber size haram edilen
şeylerin bir kısmını helal kılmak üzere, Rabbinizden size bir ayet
getirdim. Allah'tan korkun ve bana itaat edin!
Şüphesiz Allah, benim de Rabbim,
sizin de Rabbinizdir. O'na kulluk edin! Doğru yol budur.
52.
İsa, onların küfrünü hissedince:
‑Allah uğrunda
bana yardımcı olacak kim vardır? dedi.
Havariler de şöyle
cevap verdiler:
‑Biz Allah'ın (dininin)
yardımcılarıyız, Allah'a iman ettik, O'na teslim olduğumuza da şahit ol!
53.
Rabbimiz, indirdiğine inandık, Peygamber'e uyduk, bizi şahit olanlarla
beraber yaz.
54.
Onlar hile yaptılar, Allah da onlara hile yaptı. Allah, düzen kurucuların
en hayırlısıdır.
55.
Allah, İsa'ya şöyle buyurmuştu:
‑Ey İsa, seni
vefat ettireceğim ve seni katıma yükselteceğim. İnkar edenlerden seni
tertemiz ayıracağım. Sana tabi olanları kıyamet gününe kadar inkar
edenlerin üstünde tutacağım. Sonra bana döneceksiniz. Sizin aranızda,
hakkında ihtilaf ettiğiniz konularda hüküm vereceğim.
56.
O kafir olanları dünya ve ahirette şiddetli azaba çarptıracağım, onların
yardımcıları da olmayacaktır.
57.
İman edenlere ve doğruları yapanlara ise eksiksiz mükafatlarını verecektir.
Allah, zalimleri sevmez.
58.
İşte bu sana okuduklarımız, ayetlerden ve hikmetli zikirdendir.*
59.
Allah katında İsa'nın durumu, kendisini topraktan yaratıp sonra O'na "Ol!"
dediği zaman olan Adem'in durumu gibidir.
60.
Gerçek Rabbindendir. O halde şüphe edenlerden olma!
61.
Sana ilim geldikten sonra, bu hususta seninle kim tartışacak olursa, de ki:
‑Gelin,
oğullarımızı, oğullarınızı; kadınlarımızı, kadınlarınızı; bizi ve sizi
çağıralım. Sonra tevazu içinde gönülden yalvaralım da Allah'ın lanetinin
yalancılara olmasını dileyelim.
62.
Şüphesiz bu anlatılanlar gerçek hikayelerdir. Allah'tan başka ilah yoktur.
Allah, elbette azizdir, hakimdir.
63.
Eğer yüz çevirirlerse, şüphesiz Allah, bozguncuları hakkıyla bilendir.
64.
De ki:
‑Ey kitap ehli, "Allah'tan
başkasına kulluk etmemek, O'na hiç bir şey ortak koşmamak ve birbirimizi
Allah'tan başka rabler olarak benimsememek" üzere bizimle sizin aranızda
ortak bir söze gelin!
Eğer
yüz çevirirlerse:
‑Bizim, Müslüman
olduğumuza şahit olun, deyin.
65.
‑Ey kitap ehli, İbrahim hakkında niçin tartışıyorsunuz?
Tevrat da İncil
de şüphesiz ondan sonra indirilmiştir. (Bu kadar da) düşünmüyor musunuz?
66.
İşte siz öylesiniz, biraz bir şeyler bildiğiniz konuda hadi tartıştınız,
ama bilginiz olmayan bir şey hakkında ne diye tartışıyorsunuz? Oysa Allah
bilir, siz bilmezsiniz!
67.
İbrahim Yahudi de Hıristiyan da değildi fakat, hanif* bir
Müslümandı. Müşriklerden de değildi.
68.
Doğrusu İbrahim'e en yakın olanlar, Ona uyanlarla şu peygamber ve iman
edenlerdir. Allah, müminlerin velisidir.
69.
Kitap ehlinden bir kısmı sizi yoldan çıkarmak isterler, fakat yalnızca
kendilerini yoldan çıkarırlar da bunun farkına varmazlar.
70.
‑Ey kitap ehli, göz göre göre niçin Allah'ın ayetlerini inkar ediyorsunuz?
71.
‑Ey kitap ehli, niçin hakla batılı karıştırıyor ve bile bile gerçeği
gizliyorsunuz?
72‑73.
Kitap ehlinden bir kısmı:
‑İman edenlere
indirilene günün başında inanın, sonunda inkar edin, belki dönerler.
Dininize uyanlardan başkasına inanmayın, dediler. De ki:
‑Doğru yol,
sadece Allah'ın gösterdiği yoldur. Size verilen bir başkasına da verildi
veya Rabbiniz katında size üstün gelecekler diye mi (telaşlanıyorsunuz)?
De ki:
‑Nimet ve ihsan
Allah'ın elindedir. Onu dilediğine verir.
Allah, ihsanı bol
olan, her şeyi bilendir.
74.
Rahmetini dilediğine tahsis eder. Allah, büyük nimet sahibidir.
75.
Kitap ehlinden; bir yük altın bıraksan onu
sana
iade eden kimseler vardır.
Onlardan, bir
dinar versen tepesine dikilmedikçe onu sana geri vermeyen kimseler de
vardır. Bu, onların:
‑Kitapsızlara
karşı üzerimize bir sorumluluk yoktur, demelerindendir. Onlar, bile bile
Allah hakkında yalan söylerler.
76.
Evet, kim verdiği sözü yerine getirir ve Allah'tan sakınırsa, şüphe yok ki,
Allah muttakileri sever.
77.
Allah'a verdikleri sözü ve ettikleri yeminleri az bir değere
değiştirenlere gelince, onların ahirette bir nasibi olmayacaktır. Allah,
kıyamet gününde onlarla konuşmayacak, onlara bakmayacak ve onları temize
çıkarmayacaktır. Onlar için acı bir azap vardır.
78.
Onların bir kısmı, kitaptan olmadığı halde, sizin kitaptan zannetmeniz
için kitaba bakarak dillerini eğip bükerler. O, Allah katından olmadığı
halde "Allah katındandır" derler. Bile bile Allah hakkında yalan söylerler.
79.
Allah'ın kendisine kitap, hikmet ve peygamberlik verdiği bir insanın,
bütün bunlardan sonra, “Allah'ı bırakıp, benim kullarım olun” demesi
mümkün değildir. Fakat:
‑Kitabı okuyup,
incelediğinize göre Rabbe kul olunuz, der.
80.
O size melekleri ve Peygamberleri Rabler edinmenizi emretmez. Size
Müslüman olduktan sonra, hiç kafir olmayı emreder mi?!
81.
Allah, peygamberlerden:
‑Size kitap ve
hikmet verdim, sonra sizden olanı doğrulayan bir peygamber gelecek, ona
kesinlikle iman edecek ve ona yardım edeceksiniz! diye söz aldığı zaman (sormuştu):
‑Karar verdiniz
ve size yüklediğim bu ağır yükü kabul ettiniz mi? demişti. Onlar:
‑Kabul ettik diye
cevap verdiler.
‑Şahit olun, ben
de sizinle birlikte şahitlik edenlerdenim, buyurmuştu.
82.
Artık kim bundan sonra yüz çevirirse, işte onlar fasıkların ta
kendileridir.
83.
Allah'ın dininden başka bir din mi arzu ediyorlar? Oysa, göklerde ve yerde
olanların hepsi ister istemez O'na teslim olmuştur. O'na döneceklerdir.
84.
De ki:
‑Allah'a, bize
indirilene, İbrahim'e, İsmail'e, İshak'a, Yakub'a ve torunlarına
indirilene, Rab'lerinden, Musa, İsa ve peygamberlere verilenlere iman
ettik. Onlardan hiç biri arasında ayırım yapmayız. Biz Allah'a teslim
olanlarız!
85.
Kim İslam'dan başka bir dine yönelirse, (bu) ondan asla kabul
edilmeyecektir. O, ahirette de kaybedenlerden olacaktır.
86.
İman etmelerinden ve Peygamberin hak olduğuna şahitlik ettikten,
kendilerine belgeler geldikten sonra inkar eden bir toplumu Allah,
hidayete nasıl eriştirir? Allah, zalim toplumu hidayete iletmez.
87.
Onların cezaları, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lanetini
üzerlerinde taşımalarıdır.
88.
O lanette daimidirler. Azap, onlardan hafifletilmez ve onlara bakılmaz da.
89.
Ancak, bu hatalarından sonra tevbe edip, hallerini düzeltenler müstesnadır.
Allah, affedendir, merhamet edendir.
90.
İman ettikten sonra inkâr edip, inkârlarını artıranların tevbeleri kabul
edilmeyecektir. Onlar sapıkların ta kendileridir.
91.
Evet, inkâr edip, kafir oldukları halde ölenlerin hiç birinden, yeryüzünü
dolduracak kadar altın fidye verse dahi asla kabul edilmeyecektir. İşte
acıklı azap bunlar içindir. Onlar için bir yardımcı da yoktur.